Najlepsze pytania i odpowiedzi rekrutacyjne dla projektantów UX/UI

W większości zespołów za tworzenie wireframe'ów odpowiada projektant UX, bo to on zbiera potrzebne informacje o użytkownikach. Nie znaczy to jednak, że Twój projektant UI/UX nie musi nic o nich wiedzieć: są zespoły, w których wireframe'y tworzą projektanci UI (albo robią to wspólnie z projektantem UX). Poza tym każdy projektant UI musi umieć „czytać” i rozumieć przekazane mu wireframe'y.

Twój potencjalny projektant UI powinien odpowiedzieć mniej więcej tak:

"Wireframe to w istocie wizualizacja narzędzia albo szkic obecnych etapów, kroków, funkcji, struktury i treści strony (serwisu lub ekranu). Wireframe'y powinny być proste. Nie powinny zawierać elementów projektowych takich jak fonty, kolory czy grafiki, bo ich głównym celem jest odzwierciedlenie funkcjonalności."

Podobnie jak wireframe'y, prototypy tworzy zwykle projektant UX. Dlatego każdy projektant UX/UI musi rozumieć, po co są prototypy i jak stosować je w procesie.

Mówiąc prosto, prototypowanie służy wyjaśnianiu projektu i pozwala zaoszczędzić czas. Żeby projektanci UI nie tracili czasu na projektowanie i przeprojektowywanie konkretnych interakcji, tworzy się prototypy — makiety pokazujące, jak zostaną wykorzystane elementy projektu.

Prototypy pozwalają projektantom UI wychwycić potencjalne „wąskie gardła”, które kłócą się z zamysłem projektanta UX.

Twój potencjalny projektant UI powinien swobodnie o tym opowiadać, bo projektanci UX i UI pracują bezpośrednio z projektem, a więc rozumieją się bez słów.

Gdy projektanci UI muszą coś poprawić, zmienić, dodać lub usunąć z tego, co przygotował projektant UX, powinni wspólnie omówić wireframe'y, elementy UI i persony oraz zastanowić się, jak wprowadzane zmiany wpłyną na doświadczenie użytkownika. Projektanci UI i UX powinni też razem testować produkt na etapie developmentu i przekazywać uwagi programiście.

To cecha naszego postrzegania: atrakcyjniejszy projekt zawsze wydaje się wygodniejszy, nawet jeśli w rzeczywistości taki nie jest.

Zjawisko to udowodnili dwaj naukowcy z Tokio: Kaori Kashimura i Masaaki Kurosu. Poprosili uczestników o ocenę interfejsów pod względem piękna i użyteczności. Wyniki badania dowiodły, że przy ocenie funkcjonalności interfejsu użytkownik wciąż pozostaje pod silnym wpływem aspektów estetycznych.

Dobry projektant UI powinien pamiętać, że ten efekt działa na użytkownika silniej, niż nam się wydaje. To z kolei kształtuje jego zachowanie i odbiór łatwości korzystania z systemu.

To dość młoda, ale już bardzo popularna metodyka, którą Brad Frost przedstawił światu w 2013 roku. Atomic design polega na projektowaniu pojedynczych elementów i ich kombinacji zamiast całych stron. To podstawowe wyjaśnienie istoty tej metodyki. 

Jeśli Twój potencjalny projektant UX/UI wymieni wszystkie 5 składników atomic design, będzie to dla niego duży plus:

• Atomy: najmniejsze i najbardziej podstawowe elementy budulcowe. W interfejsach to pola, pola tekstowe, przyciski itd. Zaliczają się do nich także kolory, palety, fonty itp.
• Cząsteczki: gdy atomy się łączą, tworzą cząsteczki — grupy powiązanych ze sobą atomów. To najmniejsze i najbardziej podstawowe części całości. Cząsteczki mogą mieć własne, szczególne właściwości.
• Organizmy: organizmy składają się z cząsteczek. Gdy połączymy cząsteczki w grupę, otrzymujemy stosunkowo złożoną i wyodrębnioną część interfejsu — organizm.
• Szablony: ten etap jest zrozumiały nawet dla klientów. Szablony to grupy organizmów ułożone w strony. Dopiero na tym etapie widać wreszcie taki układ strony.
• Strony: to konkretne zastosowania szablonów, które pozwalają zobaczyć finalną wersję interfejsu. Strony to najbardziej zaawansowany poziom tego systemu, dzięki któremu projektanci UX i UI mogą wspólnie testować skuteczność systemu projektowego.

Projektowanie cyfrowe stale się zmienia, a jego standardy nieustannie rosną. Największym błędem potencjalnego projektanta jest pozostawanie w tyle za standardami branży, w której pracuje.

Dobrą odpowiedzią będzie wymienienie ulubionych książek, źródeł, blogów, podcastów i kanałów na YouTube, dzięki którym kandydat poznaje nowości w branży. Świetnie, jeśli usłyszysz też o projektantach, którzy go inspirują. Dobry projektant wie, że inspiracji, przydatnych źródeł i informacji nigdy nie jest za dużo, więc odpowiadanie na to pytanie powinno naprawdę rozpalić Twojego przyszłego projektanta.

Call to action to jeden z najważniejszych (a może najważniejszy) elementów strony, platformy, aplikacji czy interfejsu cyfrowego. Krótko mówiąc, to element interfejsu, który skłania użytkownika do pożądanego działania: zakupu produktu, pobrania raportu, udostępnienia artykułu, przekazania darowizny itd. Wireframe i prototyp projektanta UX powinny pokazywać, które wezwanie do działania najlepiej przykuje uwagę użytkownika.

Dobry projektant UI powinien od razu zauważyć wskazane wezwanie do działania i poświęcić temu elementowi więcej uwagi przy projektowaniu. Element można wyróżnić kolorem, rozmiarem, fontem, położeniem i wyrównaniem — to wszystko leży w rękach projektanta UI.

Dla dobrego projektanta UI to pytanie nie powinno być trudne. To absolutne podstawy. Teoria koloru to w gruncie rzeczy zbiór zasad i praw służących wywoływaniu emocji, budowaniu nastroju i przyciąganiu uwagi kolorem.

Teoria i psychologia koloru opierają się w istocie na dwóch grupach barw: ciepłych i zimnych. Ciepłe kolory, takie jak pomarańczowy, żółty i czerwony, budzą entuzjazm, energię, pozytywne myślenie i radość. Zimne — zielony, fioletowy i niebieski — tworzą atmosferę zaufania, spokoju i wyciszenia.

Każdy pojedynczy kolor potrafi też wywołać określone emocje. Na przykład czerwony kojarzy się z niebezpieczeństwem.

Dobry projektant UI zawsze wykorzystuje siłę koloru, by wzmocnić przekazywany komunikat.

Odpowiadając na to pytanie, kandydat powinien poruszyć następujące kwestie: czym jest style guide? Po co się go tworzy i do czego służy? Jakie jest jego własne doświadczenie ze style guide'ami?

Podobnie jak atomic design, style guide'y powstają po to, by zapewnić spójność projektu produktu, strony, aplikacji i innych przedsięwzięć o różnych stanach interfejsu.

Style guide obejmuje wszystko: od brandingu, kolorów, fontów i układów po zestaw standardów opracowanych specjalnie dla danej firmy. Style guide'y podnoszą produktywność zespołu i ułatwiają wdrożenie nowych osób.

Każdy dobry projektant UI/UX tworzy elementy w oparciu o ich kształt, rozmiar, kolor, położenie i wyrównanie. Oznacza to, że mapowanie elementów powinno odgrywać u kandydata ważną rolę.

Mówiąc prosto, odwzorowanie elementu to zamierzona relacja między elementem a jego efektem. Jeśli efekt interakcji z elementem odpowiada doświadczeniu użytkownika, element ma dobre odwzorowanie (good mapping).

Wyobraź sobie na przykład zestaw obrazków ułożonych poziomo, które możesz przesuwać w lewo i w prawo. Obok powinny znaleźć się kontrolki lub przyciski pozwalające przesuwać obrazki na boki. Żeby przesunąć je w lewo, naciskasz przycisk po lewej. Ponieważ lewy przycisk odpowiada naszemu wyobrażeniu o przesuwaniu obrazków w lewo, możemy powiedzieć, że ma dobre odwzorowanie.

Czasem projektanci tworzą prace całkowicie skupione na sobie. Dzieje się tak wtedy, gdy wszystkie wymagania postawione przez projektanta UX są już spełnione, a projektant UI wciąż komplikuje projekt, żeby dać upust kreatywności, spróbować czegoś nowego albo dodać coś według własnego gustu.

MVP działa dokładnie odwrotnie: polega na stworzeniu podstawowej wersji produktu, z której early adopters mogą już korzystać (i którą mogą kupić). Głównym celem jest jak najszybsze wprowadzenie produktu na rynek, bez przeładowywania go funkcjami, które nie są kluczowe.

Dodatkowe funkcje i elementy projektu dochodzą później, na podstawie opinii prawdziwych użytkowników, a nie założeń i pomysłów projektanta. Wiele znanych na całym świecie produktów powstało w oparciu o MVP — na przykład Twitter.

Najlepiej, jeśli kandydat wyjaśni, że podejście mobile-first powstało jako konsekwencja responsywnego projektowania stron, by praca projektanta była sprawniejsza i skuteczniejsza.

Podejście to polega na stworzeniu pierwszej wersji projektu dla najmniejszego ekranu. Dopiero potem projekt „rozszerza się” na większe ekrany. Takie podejście oszczędza czas i zwiększa efektywność projektanta. Gdy projekt powstaje najpierw dla dużego ekranu, później bardzo trudno zmieścić wszystkie elementy na mniejszym.

Ta zasada jest równie prosta jak zasada Pareto (znana też jako reguła 80/20). Mówi ona, że wybierając między dwiema opcjami, należy dać pierwszeństwo prostszej.

Projektanci UI stosują brzytwę Ockhama, wybierając między dwoma różnymi projektami albo dwoma elementami w ramach tej samej funkcji. Prostota zawsze wygrywa. Innymi słowy: wybierz wariant, który wymaga mniej założeń.

Nawet jeśli kandydat nie brał osobiście udziału w takim projekcie, powinien przynajmniej własnymi słowami opowiedzieć, czym jest „participatory design” i do czego służy.

Zasadniczo termin ten oznacza włączenie w proces projektowy wszystkich (pracowników, partnerów, klientów, użytkowników, dowolnych interesariuszy), żeby finalny produkt odpowiadał ich potrzebom i oczekiwaniom oraz by mogli swobodnie z niego korzystać.

Style tiles mają wiele wspólnego z metodyką atomic design, prototypami, wireframe'ami i style guide'ami. Służą do jaśniejszego pokazania klientowi (użytkownikowi końcowemu), jak będzie wyglądać strona, produkt lub aplikacja. Style tiles to coś pomiędzy moodboardem a makietą.

Style tiles często zastępują tradycyjne layouty. W większości przypadków powstają bardzo wcześnie w procesie projektowym, znacznie wcześniej niż layouty. Pozwalają wcześniej uzyskać bardziej wartościową informację zwrotną.